برخی بیماری‌های شایع چشم در کوه‌نوردی

۱- برف کوری

برف کوری و سوختن قرنیه چشم نتیجه قرار گرفتن چشمای غیر مسلح در معرض اشعه و تابش خورشید می‌باشد. میزان نور بارتابیده شده از کوه‌های پر از برف حتی ممکن است تا ۱۵ برابر بیشتر از میزانی باشد که چشمهای شما توان تحمل آن را دارند؛ بنابراین استفاده از عینک استاندارد حتی در هوای ابری نقش به سزایی در جلوگیری از این وضعیت ایفا می‌کند. عینک های مناسب و استاندارد و عینکهایی که کل چشمان شما را می‌پوشاند می‌توانند ۹۹% تا ۱۰۰% اشعه یو-وی را مهار کنند.
علائم برف کوری تقریبا ۸ ساعت بعد از ورود آسیب به چشم نمایان می‌شوند.در این حالت چشمهای شما دردناک و خشک می‌شوند بنحوی که گویی انباشته از سنگ شده‌اند. دید شما تار می‌شود و حرکت دادن چشمها دردناک، چشمها متورم و قرمز شده و دچار آبریزش می‌شوند. ضمن آنکه سردرد هم ممکن است از علائم شایع آن باشد.
درمان: برای درمان می‌توانید از کمپرس سرد و استراحت مناسب در اتاق تاریک کمک بگیرید.

۲- یخ زدگی قرنیه چشم

این عارضه هنگامی رخ می‌دهد که چشمان شما بدون محافظ در معرض سرما و باد شدید قرار بگیرند.
درمان: استفاده از کمپرس گرم گزینه مناسبی است، البته توجه به این نکته ضروری است که بعد از وقوع این عارضه چشمها ۲۴ تا ۴۸ ساعت باید پوشیده باشند.

۳- یخ زدگی مژه ها

رطوبت چشمها و دمای بیرونی در حد دمای انجماد ممکن است منجر به یخ زدگی و بهم چسبیدگی مژه‌های شما شود که خود به نوبه خود می‌تواند موجب اخلال در دید شود.
درمان: به آرامی دستهای خود را روی چشمهای خود قراردهید تا یخ مژه‌ها آب شود.
ترجمه: پویا سلیمانی

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا