غزلی از “شیون فومنی”
عشق آمد و آفتابی ام کرد
با این همه ابر آبی ام کرد
از مردم چشم او بپرسید
بیمار که رختخوابی ام کرد
در من همه موج بی تکان بود
آغوش دل انقلابی ام کرد
از دشنه و زخم می سرودم
چون کهنه سبو شرابی ام کرد
هر دم به شکستن درستی
آباد از این خرابی ام کرد
تابید به انجماد روحم
صد آینه آفتابی ام کرد…
میراحمد سیدفخری نژاد معروف به «شیون فومنی» سوم دی ماه ۱۳۲۵ هـ.ش در شهرستان فومن دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در رشت سپری کرد و بعد از آن به کرمانشاه رفت و دوره متوسطه را تا اخذ دیپلم طبیعی- ۱۳۴۵- در آنجا گذراند. شیون در سال ۱۳۴۶ وارد سپاهی دانش طارم زنجان شد و یک سال بعد به استخدام اداره آموزش و پرورش استان مازندران درآمد.
وی تا سال ۱۳۵۱ با تمام مشکلات دست و پنجه نرم کرد و عاشقانه به رسالت خود که همانا تعلیم و تربیت بود پرداخت و پس از آن در دیگر نقاط گیلان به این شغل شریف ادامه داد. او در سال ۱۳۷۴ مبتلا به بیماری نارسایی کلیه شد و یک سال بعد برای درمان این نارسایی به وسیله دستگاه دیالیز به تهران رفت و در همین سال با وجود درد شدیدموفق به اخذ فوق دیپلم (تجربی) از دانشگاه تربیت معلم شد.
شیون در سال ۱۳۷۶ پس از سالها تدریس بازنشسته شد. او در بیست و سوم شهریور ماه ۱۳۷۷ پس از یک دوره بیماری مزمن کلیوی در بیمارستان طالقانی تهران درگذشت و در کنار سردار بزرگ جنگل میرزاکوچک در بقعه سلیمانداراب رشت آرمید.
یادش گرامی
سوم دی ماه ۱۳۹۴