کفش های کوهنوردی به دلیل نوع و نحوه استفاده و همچنین شرایط محیطی در معرض فرسایش دائمی قرار دارند، اما به به کارگیری نکاتی ساده پس از برنامه های کوه نوردی، میتوان عمر آنها را چند برابر افزایش داد.
۱- ابتدا بند های کفش را کامل باز میکنیم و سپس کفی داخل کفش را خارج میکنیم.کفی کفش میزان بخار و رطوبت زیادی را بخود جذب میکند که ممکن است موجب از بین رفتن آن شود، این نکته بویژه در برنامه های چند روزه مورد توجه قرار میکیرد.
۲- سطح روی کفش را با برس بسیار نرم و آب ولرم و صابون رقیق به آرامی شستشو میدهیم تا خاک و گل و لای روی آن کاملا پاک شود و سطح خارجی کفش مجددا قابلیت تنفس را داشته باشد.
۳- در این مرحله باید به ضد آب کردن لایه بیرونی بپردازیم. برای این منظور در حالی که هنوز کفش دارای رطوبت است اسپری ضد آب کننده را روی آن میزنیم تا منافذ کفش مملو از این ماده شوند.
۴- بعد از مرحله اسپری کردن باید از کرم های مخصوصی که برای جلوگیری ازترک خوردن سطح کفش ساخته شدهاند استفاده کرد در غیر این صورت ممکن است سطح خارجی دچار ترک های غیرقابل برگشتی بشود. (توجه داشته باشید استفاده از موادی مثل پیه گوسفند و شتر نه تنها مفید نیست بلکه به علت غیر بهداشتی بودن موجب تجمع باکتری ها در سطح کفش و تجزیه سریع تر لایه بیرونی خواهد شد، ضمن آنکه در مورد کفش هایی که قابلیت تنفس دارند موجب بسته شدن منافذ و از بین رفتن این قابلیت میشود.)
۵- در این مرحله باید زمان کافی برای خشک شدن کفش اختصاص دهیم، اما توجه کنید که برای خشک شدن هرگز کفش را روی شوفاژ یا کنار اجاق و امثال آن قرار ندهید چون به مرور موجب ایجاد شکافهایی در سطح کف و سست شدن چسب مورد استفاده در کفش میشود.
۶- در این مرحله و برای حفظ شکل ظاهری کفش ازقالب های چوبی مخصوص کفش و یا پر کردن فضای داخلی کفش از روزنامه استفاده میکنیم و بند های کفش را بنحوی میبندیم که گویی پاهای ما داخل کفش هاست، همچنین کفش ها را در اتومبیل یا در فضاهای مرطوب نگه داری نمیکنیم. بهترین مکان برای نگه داری کفش جعبه خود کفش است.
با رعایت این نکات میتوانید سالها از کفش خود لذت ببرید.
“گروه خدمات Lowa”
ترجمه: پویا سلیمانی